Wie houdt scholen verantwoordelijk voor hun zorgplicht?

Een column van Marc Dullaert, oprichter van KidsRights, over de zorgplicht van scholen:
Op dit moment, terwijl andere kinderen in de schoolbank les krijgen, zitten er 70.000 kinderen thuis. Nog eens 280.000 kinderen kunnen slechts gedeeltelijk een passende vorm van onderwijs krijgen.

Dit heeft grote gevolgen voor de ontwikkeling van deze kinderen en voor hun toekomstige kansen. Voor heel veel kinderen bestaat het recht op onderwijs, zoals opgenomen in het Internationale Verdrag voor de Rechten van het Kind, dus niet.

Nederland, dat het verdrag heeft ondertekend, en ook de decentrale overheid, kan dit leerrecht niet borgen. Ook in Rotterdam, waar in het schooljaar 2023/2024 2.500 kinderen thuiszaten, kan slechts gedeeltelijk in het recht op onderwijs worden voorzien.

Hoe komt het nu dat het de gemeente en scholen niet lukt?

Veel scholen doen hun uiterste best in Rotterdam, maar er zijn ook veel scholen die de “zorgplicht” in de wind slaan. Ze komen hiermee weg omdat de Onderwijsinspectie slechts eens in de vier jaar komt controleren. De ‘pakkans’ is dus nihil. Daarenboven wordt er niet gehandhaafd.

Het is ronduit pijnlijk dat een aantal scholen niet uit zichzelf wil meewerken aan het recht op onderwijs voor kwetsbare kinderen en daarmee inclusief onderwijs niet mogelijk maakt.

Daarnaast is het heel moeilijk voor ouders of verzorgers om het recht op onderwijs voor hun kind uit te oefenen. Bij wie moet je zijn en hoe kun je je op dit recht beroepen?

Mijn oproep aan de verantwoordelijke wethouders Onderwijs en Jeugd, in samenwerking met de Kinderombudsman Rotterdam, is om de scholen in kaart te brengen die de zorgplicht niet nakomen en met hen een-op-een in gesprek te gaan.

Achter al die cijfers en statistieken zit namelijk een kind met hoopvolle verwachtingen en dromen over een toekomst. Laat dat de motivatie zijn om te voorzien in onderwijs.

We zijn het aan deze kinderen verplicht, we zijn het aan onszelf verplicht.