Toch blijkt in de praktijk dat woningcorporaties niet altijd voldoen aan hun zorgplicht. ORR ontvangt veel klachten van huurders die zich niet gehoord of serieus genomen voelen.

Veelvoorkomende problemen zijn:

• Langdurige wachttijden voor het afhandelen van reparaties.
  Een lekkende kraan of kapotte verwarming kan soms weken of zelfs maanden blijven liggen. Bij ernstige gebreken, zoals een lekkend dak of kapotte verwarming in de winter, is dat niet alleen vervelend maar ook onveilig.
• Structurele gebreken worden niet aangepakt.
  Huurders geven aan te leven in woningen met hardnekkige schimmel, vochtproblemen, tocht, slechte isolatie of verouderde installaties. Ondanks herhaalde meldingen blijft een structurele oplossing vaak uit. Dit kan ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid van bewoners, zeker bij kinderen of mensen met luchtwegklachten.
• Matige communicatie en gebrek aan transparantie.
  Huurders worden van het kastje naar de muur gestuurd. Contact met de juiste afdeling is lastig, meldingen verdwijnen zonder vervolg en bewoners blijven in onzekerheid over wanneer hun probleem wordt opgelost.
• Geen oog voor sociale veiligheid.
  In sommige wooncomplexen is sprake van aanhoudende overlast, bijvoorbeeld door burenruzies, criminele activiteiten of vervuiling in en rond de woning. Huurders voelen zich onveilig, terwijl de corporatie niet of nauwelijks ingrijpt.
• Renovaties en verduurzamingsprojecten zorgen voor extra stress.
  Verduurzaming van woningen is belangrijk, maar de uitvoering levert soms grote overlast op. Huurders worden slecht geïnformeerd, moeten tijdelijk verhuizen zonder goede alternatieven of worden geconfronteerd met hogere huurprijzen na renovatie.

goed wonen is een recht, geen gunst.