Dit gaat allang niet meer alleen om gezinnen met complexe problematiek. Steeds vaker raken ook werkende ouders door pech, scheiding of oplopende kosten hun woning kwijt. Deze gezinnen vallen vaak buiten de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en komen daardoor niet in aanmerking voor opvang. Het risico is groot dat zij letterlijk op straat belanden. Hoewel het ‘geen kind op straat’-beleid van gemeenten dit zou moeten voorkomen, blijkt de werkelijkheid weerbarstig. De kinderombudsman vindt dat de overheid bij huisuitzettingen onvoldoende rekening houdt met de rechten van het kind, zoals vastgelegd in het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind.

Wat betekent dit in de praktijk?

• Huisuitzettingen mogen niet leiden tot dakloosheid van kinderen.
• Gezinnen hebben recht op tijdige, passende en duurzame huisvesting.
• Slaapplaatsen bij vrienden of familie (bankslapen) zijn geen structurele oplossing.
• Kinderen moeten betrokken worden bij beslissingen die hen raken en hun belangen moeten zwaar wegen bij het nemen van besluiten.
  

Download PDF

Oproep om kinderrechten centraal te stellen
bij de bescherming van dakloze gezinnen

Download

Sta je op het punt je woning te verliezen of ben je al dakloos geraakt? Weet dan dat de gemeente verplicht is om te helpen bij het vinden van een veilige en duurzame woonplek.